قالب گیری ایمپلنت دندان: مراحل قالبگیری برای ساخت روکش ایمپلنت

ایمپلنت‌های دندانی ترمیم‌های ثابت و قابل جابجایی را شامل می‌شوند، از جمله تاج‌های منفرد دندان، بریج ثابت و دندان مصنوعی که از ایمپلنت پشتیبانی می‌کند. فناوری کاشت دندان کاملاً ثابت است و میزان موفقیت آن بسیار زیاد است. بسیاری از اقدامات دندانپزشکی قبلاً از دندانپزشکی ایمپلنت استقبال کرده اند و این منبع درآمد قابل توجهی است. با افزایش آگاهی بیمار، تقاضا برای درمان افزایش می‌یابد.

پزشکان باتجربه می‌دانند که برنامه ریزی پیشرفته و کاشت دقیق ایمپلنت از اهمیت حیاتی برخوردار است. قالب گیری دقیق ایمپلنت برای دادن پروتز موفق به بیمار که شباهت زیادی به ظاهر و عملکرد دندان‌های طبیعی دارد، امری اساسی است. هدف اصلی هنگام انجام کاشت ایمپلنت ثبت دقیق تاج دندان و سر فیکسچر ایمپلنت در ارتباط با سایر ساختارهای دهان است. هنگامی که پروتز ساخته و در دهان قرار گرفت، پزشک بالینی باید آن را به درستی با سایر دندان‌ها تناسب می‌دهد تا به تناسب منفعل و موفقیت طولانی مدت دست یابد.

آیا قصد استفاده از ایمپلنت دندان را دارید؟


 استفاده از ایمپلنت دندان

افرادی که دندان‌هایشان را از دست داده اند اکنون به جای استفاده از وسایل موقت مانند بریج و پروتز، کاشت دندان را به عنوان گزینه ای مناسب ارزیابی می‌کنند. در اینجا 10 نکته ای که باید در مورد انجام کاشت دندان بدانید آورده شده است.

  • کاشت دندان پایه ای برای جایگزینی دندان‌های دائمی ایجاد می‌کند. آن‌ها ریشه دندان مصنوعی هستند و نه خود دندان.
  • ایمپلنت‌های دندانی برای در هم آمیختن دائمی با ساختار استخوان فک شما طراحی شده اند.
  • از دست دادن دندان‌ها می‌تواند به اعتماد به نفس شما آسیب برساند، اما کاشت دندان لبخند شما را برمی گرداند.
  • بر خلاف پل‌هایی که نیاز به تغییر دندان‌های اطراف دارند، دندان‌های طبیعی شما می‌توانند با ایمپلنت‌های دندانی دست نخورده باقی بمانند.
  • از آنجا که ایمپلنت‌ها به صورت دائمی هستند، مانند دندان‌های خود شما دیده و احساس می‌شوند. آن‌ها مانند دندان مصنوعی نامناسب فلاپ نمی‌شوند و همچنین اجازه نمی‌دهند ذرات غذایی دردناک پشت سر آن‌ها بلغزد.
  • با مراقبت‌های دندانپزشکی مناسب، ایمپلنت‌ها می‌توانند برای مدت طولانی مورد استفاده قرار گرفته و مادام العمر باشند.
  • ایمپلنت‌های دندانی تا 98٪ موفقیت دارند.
  • هر کسی که برای جراحی دندان به اندازه کافی سالم باشد، می‌تواند کاشت دندان انجام دهد.
  • 3-6 ماه طول می‌کشد تا ایمپلنت بهبود یابد و اجازه دهد دندان جایگزین شود.
  • ایمپلنت دندان بسیار محکم و بادوام است. این دندان کاشت شده دقیقاً مانند یک دندان جدید است که در گذشته در غالب یک دندان قدیمی وجود داشته است.

مراحل انجام کاشت دندان چیست؟


ابتدا دندانپزشکان از شما می‌خواهند که برای بررسی بیشتر به مطب بیایید. این کار به آن‌ها اجازه می‌دهد تا یک برنامه درمانی منحصر به فرد برای شما ایجاد کنند. دندانپزشکان می‌خواهند بدانند که اهداف شما چیست، بنابراین آن‌ها می‌توانند بهترین برنامه عمل را ارائه دهند و در مورد سوالات شما بحث کنند.

دوم، دندانپزشکان با استفاده از دستگاه CEREC، تصاویر داخل دهانی تهیه می‌کنند تا به ما کمک کنند تا مدل روشنی برای چگونگی قرارگیری دندان‌های موجود در کنار هم داشته باشیم. سپس دندانپزشکان مراحل بعدی روند را با شما مرور می‌کنند که ممکن است شامل برداشتن کامل دندان قدیمی برای ایجاد فضای کاشت باشد.

سوم، دندانپزشکان کاشت دندان را که یک پست کوچک تیتانیوم است، به گونه ای قرار می‌دهند تا با استخوان فک پیوند یابد تا برای همجوشی دائمی بهبود یابد. این روند ممکن است چندین ماه طول بکشد و آن‌ها با شما بحث خواهند کرد که جدول زمانی درمانی منحصر به فرد شما چگونه است.

چهارم، دندانپزشکان ترمیمی سپس تاج دائمی را به یک پایه متصل می‌کنند، قطعه ای که پایه ایمپلنت دندان را به تاج متصل می‌کند. این کار باعث می‌شود دندان جدید در جای خود ایمن باشد. به دلیل این امنیت، و همچنین مطابقت تاج با سایر دندان‌های شما، دندان جایگزین شده دقیقاً مانند دندان‌های طبیعی احساس، دیده و عمل می‌کنند.

شناسایی اجزای ایمپلنت


شناسایی اجزای ایمپلنت دندان

اولین مرحله از مطالعه ما شناسایی اجزای ایمپلنت است، زیرا این امر به ما اجازه می‌دهد تا مراحل کاشت و ابزار استفاده شده را بهتر درک کنید. هر سیستم ایمپلنت نیاز به مجموعه ای از اجزای برجسته مخصوص به خود دارد که دقیقاً بر روی قسمت ثابت ایمپلنت قرار گرفته اند. اگرچه این مرحله به نظر آسان می‌رسد، اما همیشه سر راست نیست و مراجعه به یادداشت های بیمار ضروری است. وقتی سیستم ایمپلنت شناسایی شد، اجزا و تکنیک‌های استفاده شده هنگام قالب گیری یکسان هستند.

انتخاب تری قالب گیری


انتخاب تری قالب گیری ایمپلنت دندان

سینی‌های قالب گیری می‌توانند سینی‌های موجود در انبار یا سفارشی باشند. سینی‌های سفارشی معمولاً انتخاب بهتری هستند زیرا سفت و سخت تر هستند و برای اطمینان از استفاده از ضخامت مطلوب مواد قالب گیری ساخته می‌شوند. سینی‌های مورد استفاده برای پروتزهای ایمپلنت در دسته‌های باز یا بسته طبقه بندی می‌شوند. تفاوت در این است که، بر خلاف یک سینی بسته، یک سینی باز به پزشک امکان دسترسی مستقیم به سر فیکسچر ایمپلنت را می‌دهد در حالی که سینی در دهان نشسته است.

ساخت سینی سفارشی برای قالب گیری


برای ساخت یک سینی سفارشی برای قالب گیری، یک برداشت اولیه لازم است. مدل اولیه ایده خوبی در مورد زاویه و موقعیت ایمپلنت‌های دندانی ارائه می‌دهد. این کار به تکنسین می‌گوید که از کدام ماده قالب گیری استفاده کند تا بتواند یک اسپیسر مناسب را در محل مناسب خود بگذارد. یک سینی سفارشی برای قالب گیری در سطح تکیه گاه، در سطح سر ثابت یا در هر دو در یک قالب گیری طراحی شده است.

انتخاب مواد قالب گیری 


انتخاب مواد قالب گیری ایمپلنت دندان

مواد قالب گیری انتخابی شما باید دقیق، مخلوط کردن آن آسان و تنظیم آن سریع باشد. پس از خارج شدن از دهان، باید از نظر ابعادی پایدار بماند. مواد قالب گیری برداشت دقیقی از بافت‌ها را ایجاد می‌کند و باید دارای جریان خوب و مقاومت بالا در برابر پارگی باشد، مانند وینیل پلی سیلوکسان، یا مواد پلی اتر. مواد تحت قالب گیری ایمپلنت با ویژگی‌های مطلوب، آب دوست بوده و از قابلیت ترشوندگی خوبی برخوردار هستند.

انتخاب پیچ گوشتی صحیح 


یک پیچ گوشتی ایمپلنت برای پیچ و مهره‌های باز کردن اجزای کاشت روی سر فیکسچر استفاده می‌شود و یک قطعه مهم برای تجهیزات است. شکل سر پیچ گوشتی با توجه به سیستم کاشت متفاوت است و می‌تواند متناسب با دستگاه گشتاور طراحی شود.

کلاهک‌های بهبودی یا پایه


معمولاً سر فیکسچر با تاج استخوان آلوئولار همسطح است و در هنگام قرار دادن ایمپلنت یا در طی یک روش جراحی دوم برای باز کردن روی ایمپلنت، یک پایه یا کلاهک بهبودی روی سر آن پیچ می‌شود. ارتفاع، مشخصات و عرض کلاهک یا پایه‌های بهبودی متفاوت است و جراح اندازه مناسب را برای شکل دادن به بافت‌های اطراف کاشت در حین ترمیم انتخاب می‌کند. آزمایشگاه دندانپزشکی شما باید هنگام ساخت یک سینی سفارشی از ارتفاع محل بهبودی آگاهی داشته باشد تا بتواند ضخامت بافت‌های نرم را تخمین زده و فضای کافی را برای اجزای کاشت فراهم کند.

قسمت بالای ایمپلنت 


در هنگام قالب گیری، قسمت بالای ایمپلنت بر روی سر فیکسچر یا پایه ایمپلنت متناسب است. هنگامی که از یک تری بسته استفاده می‌شود، با برداشتن قالب، تأثیرگذاری در دهان حفظ می‌شود. وقتی در هنگام قالب گیری سینی باز استفاده می‌شود، هنگام قالب گیری،

قسمت بالای ایمپلنت در حالت خود باقی می‌ماند. هنگامی که قالب گیری ایجاد می‌شود، مقاطع برداشتی موقعیت پایه یا کاشت ایمپلنت را به مدل کار منتقل می‌کنند.

اباتمنت‌ها


اباتمنت ها ممکن است به صورت موجود در بازار یا سفارشی ساخته شوند تا پاسخگوی نیازهای زیبایی بیمار باشند. اباتمنت های سفارشی اغلب با استفاده از فناوری CADCAM ساخته می‌شوند و برای پنهان کردن محل اتصال بین تکیه گاه و تاج طراحی شده اند و معمولاً از جنس تیتانیوم و گاهی زیرکونیا هستند.

تکنیک گام به گام قالب گیری با تری بسته 


دندانپزشک این کارها را انجام می‌دهد:

  • با برداشتن اباتمنت ترمیمی، سر فیکسچر را در معرض دید قرار می‌دهد و یک سینی بسته قالب گیری مناسب را انتخاب می‌کند تا روی سر فیکسچر قرار بگیرد.
  • اگر او از موقعیت آن مطمئن نباشد، بررسی می‌کند که آیا قالب گیری دقیق تر با رادیوگرافی انجام می‌شود.
  • یک سینی موجود در بازار یا سفارشی را امتحان می‌کند. باید کل قوس را بپوشاند. اطمینان حاصل کنید که فضای عمودی کافی برای مقابله با قالب گیری و مواد تحت تأثیر قرار گرفته است.
  • در اطراف کاشت و بافت نرم اطراف آن، ماده ای با وزن کم و ویسکوزیته کم تزریق کنید و از مواد دارای ویسکوزیته بالا یا جرم سنگین برای پر کردن بقیه سینی استفاده کنید. از مواد برجسته و سبک وزن استفاده نکنید، زیرا فاقد استحکام مورد نیاز برای ایمپلنت خوب است.
  • هنگامی که مواد جا افتاد، با دقت قالب گیر را از برداشته و محافظ را در دهان بگذارید.
  • قالب گیر را از دهان خارج کرده و مجدداً آن را در دهان قرار دهید، بررسی کنید که جابجایی مثبت داشته باشد. معمولاً یک “کلیک” شنیدنی یا لمسی وجود دارد.
  • اباتمنت بهبودی را جایگزین کنید.

تکنیک گام به گام قالب گیری با سینی باز


تکنیک گام به گام قالب گیری با سینی باز

یک تری سفارشی با برش یا  محل باز روی ایمپلنت ساخته می‌شود. دندانپزشک این مراحل را انجام می‌دهد:

  • اباتمنت بهبودی را برداشته و کپ قالب گیری را در محل مورد نظر قرار می‌دهد. در صورت لزوم، چندین کپ را در دهان قرار دهید تا ثبات بیشتری داشته باشد.
  • در تری سفارشی امتحان کنید که آیا کپ قالب گیری با محل باز تری هم سطح است یا خیر. موقعیت یابی کپ های قالب گیری برداشت آسان را در انتهای کار فراهم می‌کند در حالی که هنوز اطمینان حاصل می‌کنید که ماده قالب گیری از تطبیق‌ها به اندازه کافی پشتیبانی می‌کند.
  • محل باز را با موم ببندید. شما باید بتوانید سر و قسمت بالایی کپه‌ای قالب گیری را از طریق موم احساس کنید.
  • با استفاده از مواد قالب گیری مناسب برداشت را انجام داده و اجازه دهید تا تنظیم شود.
  • پس از تنظیم کپه‌ای قالب گیری، از محل باز تری به آن‌ها دسترسی داشته و آن‌ها را باز کنید. با در دست داشتن تکه‌های قالب گیری شده، قالب گیر را از دهان خارج کنید.
  • سرانجام، اباتمنت های بهبودی را جایگزین کنید.

پس از برداشت ایمپلنت، آن را بررسی کنید تا اطمینان حاصل شود که تمام دندان‌ها به درستی قالب گیری شده اند تا تکنسین بتواند با خطوط دندان به طور دقیق مطابقت داشته باشد. کپ قالب گیری باید به صورت کاملاً محکم در قالب گیر و آنالوگ‌ها قرار گرفته و جا افتاده باشد. ماکت‌های ایمپلنت قبل از ریخته گری به کپ متصل می‌شوند.

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonتماس